Adım Leyladır, iyirmi yeddi yaşım var, Bakıda yaşayıram. Psixoloqam, öz kabinetim var. İnsanların daxili dünyasına səyahət etmək mənim peşəmdir, həm də ən böyük ehtirasım. Hər gün fərqli hekayələr, fərqli ağrılar, fərqli xəyallar dinləyirəm. Ötən il bir hadisə oldu ki, həyatımın ən gözlənilməz anlarından biri oldu. O hadisə mənə göstərdi ki, həyat bəzən ən gözlənilməz anda ən gözəl röyaları yaşadır.
Həmin gün işdən evə qayıdırdım. Metroya düşdüm, oturdum. Yorğun idim, bir az gözlərim yumuldu. Birdən metro qəfil əyləc etdi, başım çarpdı, bir anlıq huşumu itirdim. Ayılanda gördüm ki, başımda yara var, qan axır. İnsanlar kömək etdi, təcili yardım çağırdılar. Xəstəxanaya apardılar, yaramı təzələdilər, bağladılar. Həkim dedi ki, evə gedə bilərsən, amma bir neçə gün istirahət et. Evə gəldim, yatdım. Amma yata bilmirdim. Başım ağrıyırdı, fikirlərim qarışıq idi.
O gecə qəribə bir şey oldu. Gözlərimi yumdum, yuxuya getdim. Röya gördüm. Röyamda özümü çox qədim bir yerdə, böyük bir sarayda gördüm. Ətrafımda rəngarəng işıqlar, fırlanan çarxlar, insanlar... hamısı gülürdü, əylənirdi. Mən də onlara qoşuldum. Bir də gördüm ki, əlimdə telefon var, bir oyun oynayıram. Rəqəmlər artır, işıqlar yanır, ürəyim döyünür. Röyanın içində o qədər həyəcanlı idim ki, oyandım. Tər içində qalmışdım. Başım ağrıyırdı, amma ürəyim hələ də döyünürdü. O röya məni çox təsirləndirmişdi.
Ertəsi gün işə getmədim, evdə istirahət etdim. Telefonumu götürdüm, internetdə gəzirdim. O röya yadımdan çıxmırdı. Röyamda gördüyüm oyunu axtarmağa başladım. Bir sayt tapdım, Mostbet. Adını eşitmişdim, amma heç maraqlanmamışdım. O gün maraqlandım. mostbet qeydiyyatdan kecmek yazıb axtardım. Sayta girdim, qeydiyyatdan keçdim. Oyunlara baxdım, röyamda gördüyüm oyunları xatırladım. Rəngarəng, həyəcanlı, müxtəlif. Cibimdə iyirmi manat var idi, onu yatırdım. Oynamağa başladım. Əvvəl qaydaları başa düşmürdüm, amma getdikcə öyrəndim. Bir az udurdum, bir az uduzurdum. Vaxt necə keçdi, özüm də bilmədim. Səhər oldu, mən hələ də oynayırdım. İyirmi manat qırx oldu, qırx səksən oldu, səksən yüz altmış oldu. Sanki röyam gerçəkləşirdi.
Həftələr keçdi. Hər axşam bir az oynayırdım. Uduzdum da, uddum da. Yüz altmış manat üç yüz iyirmi oldu, üç yüz iyirmi altı yüz qırx oldu. Tələsmirdim, ehtiyatlı idim. Əsas məqsəd əylənmək deyil, o röyanın sirrini açmaq idi. Bir ay keçdi, altı yüz qırx manatım var idi.
İkinci ayın sonunda bir gecə yenə o röyanı gördüm. Yenə həmin saray, yenə o işıqlar, yenə o oyun. Bu dəfə oyunda böyük uduş qazandım. Röyanın içində qışqırdım, sevindim, ağladım. Oyananda ürəyim döyünürdü, əllərim əsirdi. Dərhal telefonumu götürdüm, oynamağa başladım. Seçdiyim oyun "Gates of Olympus" idi. Zevs, tanrılar, ildırımlar. Altı yüz qırx manatım var idi. Kiçik mərclər edirdim, beş manat, on manat. Bir mərcdə ekrandakı simvollar fırlanmağa başladı. Dayanmadı. Rəqəmlər artdı, artdı, artdı. Min oldu, iki min oldu, üç min oldu, beş min oldu. Dayandı. Beş min manat. Mən donub qaldım. Gözlərimə inanmadım. Bir də baxdım, yenə beş min manat. O an nəfəsim kəsildi. Yerimdən qalxdım, otaqda gəzməyə başladım. Sevincdən ağlamaq istədim, amma göz yaşlarım axdı. Röyam gerçəkləşmişdi.
Dərhal pulu çıxartdım. O pulun bir hissəsi ilə öz psixoloji kabinetimə yeni avadanlıqlar aldım, müştərilərimə daha yaxşı xidmət göstərmək üçün. Bir hissəsi ilə də özümə bir tətil ayarladım, illərdir getməmişdim. Dincəldim, gəzdim, stressimi atdım. O gündən sonra bir daha oynamadım. O uduş mənə kifayət etdi.
O gecəni heç vaxt unutmaram. O tanrıları, o ildırımları, o sevinci. Və bilirsiniz nə maraqlıdır? O gecə mən təkcə pul qazanmadım, mən röyamı qazandım. Metrodakı o qəza, o yaralanma, o röya... hamısı bir işarə idi. Sanki tale mənə bir mesaj göndərmişdi. Mən o mesajı aldım, anladım, qazandım. İndi hər dəfə mostbet qeydiyyatdan kecmek yadıma düşəndə, təbəssüm edirəm. O sayt mənə bir dərs verdi: həyatda hər şey ola bilər. Ən gözlənilməz anda, ən gözlənilməz yerdə, ən böyük sürpriz gizlənə bilər. Mənim üçün o sürpriz Bakı metrosunda, bir qəzanın ardından, bir röyanın içində gizlənmişdi. Və mən onu tapdım. İndi hər gün psixoloji kabinetimdə müştərilərimi dinləyirəm, onların röyalarını, xəyallarını, ağrılarını paylaşıram. Onlara deyirəm: heç vaxt ümidini itirmə, həyat ən çətin anda belə sənə bir röya göndərə bilər. Mən öz röyamı gördüm, qazandım. İndi buradayam, xoşbəxtəm. Çünki bilirəm ki, həyat hər an yeni bir sürpriz hazırlayır. Mən o sürprizlərə açıqam. Və ən böyük sürpriz isə həyatın özüdür. O gecə, o uduş, o sevinc... hamısı bir xatirədir. Bir təbəssümdür. Və mən bu xatirəni həmişə qoruyacağam.